Sobota V tygodnia Okresu Zwykłego

Ewangelia wg św. Marka 8,1-10.

W owym czasie, gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: «Żal Mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. I jeśli ich pu...

  • 11 hours ago

    Prawda jest wspaniałym objawieniem Boga, Jego ojcowskiego oblicza. Prawda to Jego bezgraniczna miłość.

Żywoty świętych zawsze służyły za wzorzec dla rozwijających się duchowo chrześcijan. Wśród wielu świętych można doszukać się również patronów ministrantów. Każdy z patronów ministrantów odznaczał się pobożnością, uczynnością czy życzliwością. Wszystkich łączyło dążenie do świętości Dziecka Bożego.

DOMINIK SAVIO

Urodził się w wiosce Riva di Chieri w 1842 roku. Wychowany został w pobożności przez swych rodziców. Jeszcze będąc dzieckiem sumiennie udawał się na poranne Msze Święte, a przychodząc wcześniej modlił się w oczekiwaniu na rozpoczęcie Liturgii. Podobno w wieku 5 lat nauczył się służyć do Mszy Św. Gorliwość religijna poskutkowała tym, że przyjął Komunię Świętą wcześniej aniżeli się wówczas przyjmowało ? albowiem już w wieku 7-8 lat.

Przyjął pewne zasady w swoim postępowaniu:

  1. Często się spowiadać i do Komunii Świętej przystępować ? o ile zezwoli spowiednik;
  2. Żyć bez grzechu;
  3. Za przyjaciół uznawać Matkę Boską i Chrystusa

Często w Jego Żywocie wspomina się o księdzu Bosko, który prowadził Go ścieżką duchową, gdy Dominik przybył do Oratorium w Turynie i pobierał nauki. Podejmowane działania na rzecz własnego rozwoju duchowego i pomocy innym w nauce, są przypisywane jako charakterystyczne dla tego okresu Jego życia. Wyróżniał się pilnością, obowiązkowością i pobożnością. Zmarł 5 marca 1857 na zapalenie płuc, będąc na naukach w Oratorium.

JAN BERCHMANS

Urodził się 13 marca 1599 w Diest (dzisiejsza Belgia). Od dziecka cenił sobie możliwość chodzenia do kościoła. Był solidny w swoich obowiązkach i pobożny. Silnie dążył do zostania kapłanem, i uczył się pilnie chcąc osiągnąć ten cel. Zmarł jednak 13 sierpnia 1621 roku, mając 22 lata, nie osiągnąwszy kapłaństwa.

Interesujące są zasady życia chrześcijańskiego, które przyjął:

  1. Wytrwać w szczerej, dziecięcej miłości ku Matce Bożej.
  2. Mało mówić, dużo czynić.
  3. Z powagą podchodzić do drobnych spraw, gdyż one uczą nas doskonałości.
  4. Dojść do świętości za młodu, gdyż później będzie trudno.
  5. Czyń i myśl tak, abyś Panu Bogu się podobał, a wówczas i Pan Bóg o tobie myśleć będzie.
  6. Punktualnie wstawać rano.
  7. Doceniać modlitwę, gdyż to ona kształtuje pobożność i pomaga w niej wytrwać.
  8. Wszystko czynić z wielką starannością.
  9. Najważniejszą cnotą jest cierpliwość.
  10. Naśladuj od innych te zachowania, które się tobie podobają i są zachowaniami pobożnymi.

STANISŁAW KOSTKA

Urodził się w Rostkowie pod Przasnyszem jesienią 1550 roku. Wychowywany był w atmosferze religijności i poszanowaniu zasad chrześcijańskich. Jego życie ukierunkowane było na dołączenie do Towarzystwa Jezusowego (Zakon Jezuitów), co Mu się udało, mimo sprzeciwu Ojca i braku zgody miejscowego prowincjała. Wymagało to jednak dużego wysiłku i podróży aż do Rzymu. Pełnił swoje obowiązki w pokorze i sumienności przez niespełna rok. Zmarł w nocy z 14 na 15 sierpnia 1568 roku.